Vandaag wil ik vertellen over een grote verandering in mijn leven: de overgang van zelfstandig ondernemer naar huismoeder. Het werd een reis vol verlies, vragen over wie ik was en uiteindelijk ook nieuwe inzichten.
Een bedrijf vol plannen en betekenis
Ik had mijn eigen re-integratiebedrijf en dat was een grote passie. Daarvoor werkte ik bij het UWV, waar ik de kneepjes van het vak had geleerd. Omdat ik niet meer zulke lange dagen wilde maken, koos ik voor het ondernemerschap.
Mijn agenda stond vol afspraken, projecten en ideeën. Ik droomde van samenwerking met andere re-integratiebedrijven en wilde verschil maken voor mensen die een nieuwe start zochten. Het gevoel dat ik iets bijdroeg aan de maatschappij gaf me veel voldoening.
Toen werd vanzelfsprekend ineens onhaalbaar
Na mijn herseninfarcten veranderde alles. Mijn energie was beperkt en dingen die ik vroeger zonder moeite deed, werden een enorme strijd. De plannen waar ik zo naar uitkeek, raakten steeds verder buiten bereik.
Terwijl ik worstelde met mijn gezondheid, verdween mijn bedrijf langzaam naar de achtergrond. Uiteindelijk stopten we de onderneming. Op dat moment hield het verlies me nauwelijks bezig, omdat ik vooral bezig was met overleven en herstellen.
Wie was ik zonder mijn werk?
Achteraf voelde ik me verloren, alsof ik een deel van mezelf had opgegeven. Ik was niet langer de actieve ondernemer, maar iemand die thuis zat met een hond.
Onze Labradoedel Duizel was een heerlijk dier, vol leven en liefde. Toch was de overgang naar deze totaal andere rol groot. Ik voelde me niet meer nuttig. Hoe kon ik mezelf definiëren als zoveel van wat bij mij hoorde was weggevallen?
Duizel bracht me weer naar buiten
Na verloop van tijd begon ik te begrijpen dat het leven niet altijd een rechte lijn volgt. Soms neem je noodgedwongen een andere route.
Duizel werd een geweldige metgezel. Hij dwong me naar buiten, liet me bewegen en hielp me genieten van kleine dingen. Achteraf denk ik dat Mischa dat goed had voorzien. Tijdens onze wandelingen kwam ik weer in het moment en genoot ik van de natuur, frisse lucht en het eenvoudige samenzijn.
Ook de vreugde die Duizel de kinderen bracht, was onbetaalbaar.
Mijn waarde zat niet in één rol
Langzaam ontdekte ik dat het niet alleen gaat om de rol die je vervult, maar om de manier waarop je jezelf kunt zijn in iedere fase van je leven.
Huismoeder zijn betekende niet dat ik geen waarde meer had. Ik zag de schoonheid van zorgen voor een gezin, luisteren naar mijn kinderen en de kleine momenten die we samen deelden.
Ik miste mijn bedrijf en de uitdagingen die daarbij hoorden. Tegelijkertijd ontdekte ik nieuwe interesses en andere manieren om bij te dragen. Terwijl ik mijn plek vond, durfde ik voorzichtig opnieuw te dromen.
Identiteit mag veranderen
Aan iedereen die zich verloren voelt in een nieuwe levensfase: het is begrijpelijk dat je met die verandering worstelt. Je identiteit ligt niet vast in één functie of rol.
Het leven blijft een proces van verandering en groei. Geef jezelf de ruimte om te ontdekken wie je nu kunt zijn, ook wanneer dat anders is dan je ooit had verwacht.