Toen we terugkwamen, hadden we gehoord dat het zeker een jaar zou duren voordat we ons weer echt zouden settelen. Dat bleek te kloppen. Er moesten nog een paar dingen aan het huis gebeuren, maar alleen het idee dat we weer een eigen plek hadden gaf ons veel energie.

Het huis was prachtig en bood ruimte voor alle spullen die nog in de opslag stonden. Dat leverde verrassende ontmoetingen op. Mischa was zijn gereedschapskist kwijt en ja hoor: na een jaar kwamen we die in de opslag weer tegen.

Het voelde alsof we opnieuw een thuis konden creëren, een plek waar iedereen zijn eigen hoekje kon maken.

Met mij ging het redelijk goed, al bracht opnieuw verhuizen natuurlijk de nodige kopzorgen mee. Inpakken en een huis opnieuw inrichten is al stressvol zonder de extra uitdagingen van herstel.

Tegelijkertijd gaf het me een gevoel van controle en nieuwe mogelijkheden. Ik kon weer keuzes maken over hoe we wilden leven en welke omgeving we voor onszelf wilden creëren.

De kinderen waren enthousiast over hun nieuwe kamers. Het was mooi om te zien hoe ook zij zich aanpasten. Langzaam maar zeker vond iedereen zijn plek in het huis en in de nieuwe omgeving.

Het was niet altijd gemakkelijk. Er waren momenten van vermoeidheid en ik was nog steeds bezig met mijn eigen herstel. Toch voelde ik ook de opwinding van een nieuwe start.

Ik vond het heerlijk om met het huis bezig te zijn. Ik sjouwde materialen, maakte schoon en schilderde. Achteraf denk ik dat dit me hielp, omdat ik daardoor minder tijd had om na te denken of te piekeren.

Voor iedereen die een grote verandering doormaakt: het is normaal dat je tijd nodig hebt om je draai te vinden. Verhuizen is nooit eenvoudig, maar kan ook ruimte geven voor groei en nieuwe mogelijkheden.

Wees geduldig met jezelf en sta stil bij de kleine overwinningen onderweg. Een nieuw hoofdstuk hoeft niet in één keer af te zijn.